De begintijd van Ut Navem Futuri Creemus (UNFC), Vereniging van Scheepsbouwkunde Studenten aan de Hogeschool Haarlem.

Het waren warrige tijden toen het UNFC werd opgericht. De oorlogsgeneratie die zich vol ijver en idealisme op de wederopbouw van Nederland had gestort, bemerkte in de zestiger jaren dat hun naoorlogse kroost weinig respect toonde voor het cultureel erfgoed. Dat was schrikken. In de maatschappelijke omwenteling die volgde sneuvelden vele gevestigde instituties, waaronder ook de meeste studentencorpsen. Afgerekend werd met de student als verwaande, onderjarige volwassene van goeden huize, de corpsbal, welke met mooipraterij, grappen, plagerijen en in jacquet gekleed, met bier in de hand door het leven ging.

Als een laatste stuiptrekking organiseerde het studentencorps van de HTS Haarlem in het najaar van 1967 nog een Lauwtje-herdenking. Vroeg in de avond vertrokken de heren studenten van school naar de Grote Markt, in optocht achter een lauwerkrans. Onderweg werden zulke schunnige liederen gezongen dat moeders verschrikt hun kinderen binnenriepen. De gemeentelijke overheid zal in vertwijfeling geweest zijn. Enerzijds kon het ouderwetse studentencorps wel een potje breken, anderzijds was de jeugd niet meer te vertrouwen en vreesde men “Amsterdamse toestanden”.

Op de Grote Markt had de brandweer bereidwillig de ladderwagen opgesteld tot aan het hoofd van Laurens Janszoon Koster. Bibberend klom de preses van het corps met megafoon en lauwerkrans omhoog. Nadat Lauwtje was gelauwerd begon hij aan zijn toespraak. Het Haarlemse publiek was in grote getale toegestroomd. Zou in het keurige Haarlem nu toch ook een “happening” plaats gaan vinden? De preses wist zich met zijn krakende megafoon en hoge piepstem niet verstaanbaar te maken en het publiek begon te morren. Dit bleek het aanvalssein voor de bereden politie, die als een donderslag bij heldere hemel de markt opstormde en deze leeg veegde. De orde was gehandhaafd en het corps van de HTS Haarlem is ter ziele gegaan.

Het studentenverenigingsleven aan de HTS Haarlem kwam daarmee rondom 1968 in een vacuüm. Aan de afdeling Vliegtuigbouwkunde was echter de vereniging “Sypke Wynia” ontstaan, waarvan de leden oude stofzuigers om knutselden tot mini hovercrafts. Op zo’n mini hovercraft kon je gaan staan, stekker in het stopcontact en met een lichte duw zweefde je over het linoleum van het klaslokaal. De directeur, ir. Boltjes trachtte ook andere afdelingen tot dergelijke verenigingsvorming te bewegen.

In 1969 ontstonden binnen de afdeling Scheepsbouwkunde een tweetal projecten, die de saamhorigheid onder de studenten deed groeien. Het ene was een structuuronderzoek naar de